Verkiezingen: een hoop gedoe, maar er veranderde weer niets

Ik had me zo verheugd op een grote machtswisseling door de gemeenteraadsverkiezingen, een signaal naar de politiek dat Nederland vastloopt door regeltjes. 

Toch pakte het ook nu weer desastreus uit. Immers, alles blijft bij het oude. Goed, er vinden wisselingen van de wacht in de gemeentes plaats, maar dat brengt het verschil niet. Daar kan hooguit gedebatteerd worden over woningbouw die toch niet grootschalig kan plaatsvinden door de CO2– en PAC-beperkingen. Zo ook niet omdat het te kostbaar is om vrijwel alleen voor het sociale en middensegment te mogen bouwen, waardoor er geen verdienmodel en geen doorstroming meer bestaat. Wij, als kiezer, kunnen landelijk nu toch moeilijk nog 3 jaar over hetzelfde gaan blijven klagen. Bijvoorbeeld over de belachelijk lange recessen van de Kamer en het kabinet, juist op het moment dat de corona op zijn hevigst en dodelijkst uitbrak. Of nog erger, wanneer er een wereldoorlog dreigt. Alhoewel, ik moet niet overdrijven, het maakt toch niet zoveel uit, want ook wanneer de dames en heren niet met vakantie zijn, is de Tweede Kamer meestal met niet meer dan 10 % bezet. Die anderen hebben het dan namelijk veel te druk met thuis achter hun schermpje te zoeken naar oplossingen voor het nu na jaren wegnemen van de persoonlijke drama’s van de onder hun verantwoordelijkheid ontstane toeslagenaffaire. Ik heb D66-minister Kaag nog gebeld hoe zij dit nu vanuit haar functie als minister van Financiën denkt te regelen, maar zij meldde daar voorlopig niet aan toe te zijn, want ze is ooit gezakt voor het begindiploma boekhouden en dus nog niet vertrouwd met de cijfers. Zo liet ze haar ambtenaren uitrekenen wat dan toch het grote verschil is tussen de 6 miljoen euro die zij van de Russische oligarchen heeft weten te blokkeren en de 10 miljard, dus 1500 maal zoveel, waar België beslag op wist te leggen. Ze bleek namelijk niet het verschil tussen miljoen en miljard te kennen en dacht dat ze met die 6 een aardig eind in de richting kwam. Ook vertrouwde ze mij toe dat ze zich toch nog zoveel met Buitenlandse Zaken bemoeit, omdat die CDA-minister Hoekstra er niets van begrijpt. Ze vindt dat hij Poetin angst moet aanjagen door hem uit te leggen dat als hij die schandalige genocide in Oekraïne niet direct beëindigt, Nederland met 3 terug geleende tanks en 2 F-16 gevechtsvliegtuigen Rusland zal aanvallen. Ik wees haar er nog op dat het ook hier weer het verkeerde getal, namelijk geen F 16’s meer betreft, zoals haar partijgenote minister van Defensie Ollongren beweert, maar F-35’s. “Oh, dat maakt toch niet zoveel uit” antwoordde ze, met toevallig een stukje aardappel in haar keel. Ze vond het een net zo flauwe opmerking van mij als die over dat verschil tussen een miljoen en een miljard. 

Nu ik toch aan het bellen was, wilde ik gelijk de koe bij de horens vatten en eens echt financieel advies van een deskundige vragen. Per slot moet Kaag er ook nog maar uit zien te komen met terugbetaling aan onterechte vermogensrendementsbelasting, de pensioenen die al jaren niet meer worden geïndexeerd, de AOW die niet meer aan het minimumloon wordt gerelateerd, etcetera. Waaronder ook compensatie voor de ruim 100 miljoen euro waarmee het vorige kabinet, waarin ook zij zitting had, zich met mondkapjes door Sywert van Lienden liet belazeren. Ik belde Marc Overmars, die per slot voor Ajax 350 miljoen euro heeft verdiend. Een extreem knappe prestatie. Zeker wanneer wij ons realiseren dat hij tussendoor ook nog foto’s moest maken en deze uitvergroten tot dickpic om deze vervolgens naar zijn vele slachtoffers te appen. Marc zei helaas geen tijd voor me te hebben, omdat hij alweer direct een nieuwe functie heeft aanvaard in België, het land waar zij van een miljoen een miljard weten te maken. Hij gaat bij de club Antwerp aan de slag en zegt dat de sores nu voorbij is. Die 13 slachtoffers die zich gemeld hebben, lossen hun trauma’s zelf maar op. Evenals zijn bijna naamgenoot Marc(o) Bakker dus. Die verkondigde tientallen jaren nadat hij, onder de wodka, in de Johan Cruijff Arena een moeder van een jong gezin had doodgereden, dat hij het nu had verwerkt. 

Premier Rutte maar niet meer gebeld. Die houdt zich het liefst weg als er problemen zijn en gaat dan zeker niet over geld. Hij realiseert zich waarschijnlijk dat dit nieuwe Kabinet, wat een jaar nodig had om tot dezelfde formatie als het vorige te komen, het waarschijnlijk niet gaat redden. Nu al probeert hij Rutte V voor te bereiden, met natuurlijk dan ook weer dezelfde partijen in de coalitie.

Menno Smitsloo
reacties via [email protected]
op Twitter te volgen via @mennosmitsloo


op Twitter te volgen via @mennosmitsloo

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.